کنفرانس ملی زیست‌شناسی گیاهان دارویی

صفحه اصلی / دومین کنفرانس ملی زیست‌شناسی گیاهان دارویی

تأثیر تنش شوری و اسید جیبرلیک بر رنگیزه های فتوسنتزی و مؤلفه های فیزیولوژیکی گشنیز (Coriandrum sativum L.)

نویسندگان :

کاظم طالشی¹

1- گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، واحد خرم‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، خرم آباد، ایران

کلمات کلیدی :

آنتی اکسیدان،تنش شوری،کلروفیل،گشنیز،هورمون گیاهی

چکیده :

تنش شوری یکی از مهم ترین عوامل محدودکننده رشد و تولید محصول در سراسر دنیا به شمار می آید. شوری در آب یا در خاک، یکی از تنش های مهم به خصوص در نواحی خشک و نیمه خشک است. تنش شوری یکی از موانع تولید در کشاورزی محسوب می شود. این پژوهش به منظور تأثیر تنش شوری و هورمون اسید جیبرلیک بر رنگیزه های فتوسنتزی و مؤلفه هاي فیزیولوژیکی گشنیز ، به صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. تنش شوری مورد استفاده توسط کلرید سدیم در چهار سطح شامل (صفر، 250، 500 و 750 ميلي گرم در لیتر) و تیمارهایی اسید جیبرلیک در سـه سـطح شامل (صفر، 250 و 500 ميلي گرم در ليتر) انجام گرفت. نتایج نشان داد با افزایش شوری، به صورت معنی داری سبب کاهش رنگریزه های فتوسنتزی و افزایش پرولین، کاتالاز و آسکوربات پراکسیداز گردیده است. کمترین کلروفیل a و b به ترتیب (mg/g FW)92/4 و (mg/g FW)89/2 مربوط به تیمار شوری 1500 (میلی گرم در لیتر) بوده است. همچنین بیشترین آنزیم پرولین 12/2 (میکرومول بر گرم) در تیمار 1500 (میلی گرم در لیتر) ، کاتالاز 15/0 (میکرومول بر گرم) و آسکوربات پراکسیداز 13/0 (میکرومول بر گرم) در تیمار 100 (میلی گرم در لیتر) شوری بوده است. نتایج حاصل از این تحقیق بیانگر این است که تحمل گیاه دارویی گشنیز در برابر شوری از طریق افزایش آنزیم های پرولین، کاتالاز و آسکوبات پراکسیداز می‌باشد.