کنفرانس ملی زیست‌شناسی گیاهان دارویی

صفحه اصلی / دومین کنفرانس ملی زیست‌شناسی گیاهان دارویی

بررسی خاصیت ضدبیوفیلمی تیمول علیه آسینتوباکتر بومانی دارای مقاومت داروئی

نویسندگان :

یاسمن سادات فرقانی¹ عیسی جرجانی² ماتیا سادات برهانی³ حسین صبوری⁴

1- دانشگاه ملی گنبدکاووس 2- دانشگاه ملی گنبدکاووس 3- دانشگاه ملی گنبدکاووس 4- دانشگاه ملی گنبدکاووس

کلمات کلیدی :

آسینتوباکتربومانی،آنتی بیوتیک،بیوفیلم،تیمول،داکینگ مولکولی

چکیده :

آسینتوباکتر بومانی یک ابر میکروب مهم، پاتوژن دارای مقاومت چندگانه آنتی بیوتیکی و مسئول بسیاری از عفونت های بیمارستانی مانند مننژیت، پنمونی، باکتریمی و اندوکاردیت است. تولید بیوفیلم در این باکتری به عنوان مکانیزمی مهم جهت مقاومت آنتی بیوتیکی باکتری است. با توجه به طیف محدود آنتی‌بیوتیک‌های مؤثر علیه این باکتری، توسعه داروهای با خاصیت ضدبیوفیلمی از روش های نوین جهت درمان این باکتری می باشد. در این مطالعه، خاصیت ضدمیکروبی و ضدبیوفیلمی ترکیب گیاهی تیمول علیه سویه های دارای مقاومت آنتی بیوتیکی بیمارستانی آسینتوباکتر بومانی مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور، از تست های دیسک دیفیوژن و همچنین تست های میکروتیترپلیت جهت تعیین حداقل غلظت بازدارنده رشد (MIC) و حداقل غلظت کشندگی(MBC) استفاده شد. به علاوه خاصیت ضدبیوفیلمی تیمول، تست های حداقل غلظت ریشه‌کنی بیوفیلم (MBEC) و حداقل غلظت مهار تشکیل بیوفیلم (MBIC) انجام شد. نتایج نشان داد تیمول در غلظت ۱۶/۰ و ۳۱/۰ میلی گرم /میلی لیتر دارای خاصیت مهار رشد به ترتیب در سویه MDR و XDR است و در غلظت های دو برابر آن ها دارای خاصیت کشندگی باکتریایی می باشد. همچنین غلظت ۲۵/۱ میلی گرم /میلی لیتر در سویه MDR و در غلظت 5/2 میلی‌گرم/میلی لیتر در سویه XDR منجر به مهار باکتری های تشکیل دهنده بیوفیلم می گردد و در غلظت ۳۱/۰ میلی گرم /میلی لیتر در تمامی سویه های مورد بررسی تشکیل بیوفیلم را مهار می کند. بنابراین تیمول به عنوان یک منبع طبیعی می تواند به عنوان یک کاندید داروئی مطرح گردد.